Yunus Emre Şiirleri

– Muharrem Kubat ve Cemile Eren’den Yunus Emre Şiirleri –

Şiir 1

Yunus

Denizlere, dağa, taşa,
Söyler Yunus telden telden,
İnsanlara, kurda, kuşa,
Söyler Yunus telden telden.

Hakka doğru gider yolu,
Sarıköylü, Türkmen oğlu,
Kucak kucak sevgi dolu,
Bakar Yunus tülden tülden.

Yanmış ocak, tütmüş baca,
Taptuk Emre olmuş hoca,
Sahip olmuş bitmez güce,
Coşar Yunus selden selden.

Şiir yazmış, şair olmuş,
Çalışmayı görev bilmiş,
Hizmet etmiş, kendin bulmuş,
Eser Yunus yelden yelden.

Gelir aşka, vurur saza,
Düşer yola, çıkar düze,
Sevgi ile başlar söze,
Verir Yunus baldan baldan.

Tarla sürmüş döne döne,
Ekmek yemiş bana bana,
Alev alev, yana yana,
Gider Yunus yoldan yoldan

Ayrı gayrı yok birlik var,
Hem düzen var, hem dirlik var,
Zenginlik var, fakirlik var,
Gelir Yunus elden elden.

Hoş sohbette, duru sözde,
Tatlı dilde, güler yüzde,
Hoşgörüde, gerçek nazda,
Vardır Yunus dilden dilden.

İnsanları sevmek asıl,
Pırıl pırıl, ışıl ışıl,
Yaprak yaprak, yeşil yeşil,
Açar Yunus daldan daldan.

Dert başlamış ince ince,
Çare bulmak anca anca,
Tomurcuklar gonca gonca,
Kokar Yunus gülden gülden.

Yumak yumak sarmış ağı,
Düğüm düğüm atmış bağı,
Dalga dalga aşmış çağı,
Doğar Yunus yıldan yıldan.

Muharrem Kubat

Şiir 2

Yunus

Duygu duygu,ezgi ezgi,
Gönüllere giren Yunus,
Yürek yürek,sevgi sevgi,
Tüm evreni saran Yunus.

Kanat çırptı gökte kuşlar,
Selam durdu, dağlar taşlar,
Gerçek oldu bütün düşler,
Hak’kı hakta gören Yunus.

Duvaklarda, tüllerdesin,
Bestelerde, dillerdesin,
Çiğdemlerde, güllerdesin,
Sevgileri deren Yunus.

İlâhî bir sessin bizde,
Aşkın kordur içimizde,
Öze iniş Türkçemizde,
Halka kendin veren Yunus.

Nefes nefes, ince ince,
Gündüz gündüz, gece gece,
Sözcük sözcük, hece hece,
Sonsuz sırra eren Yunus.

Sevgilerde dilin olsam,
Mektuplarda pulun olsam,
Dergâhlarda kulun olsam,
Hak katına varan Yunus.

Coştu gönlün durmaz oldu,
Çağlar, sende kendin buldu,
Tüm insanlar kardeş oldu,
Tek bir dünya kuran Yunus.

Aşka vefa, vecde geliş,
Engin gönül, gerçek görüş,
Bitmez sevgi,sonsuz barış,
Derya-deniz duran Yunus.

Gönül verdim, gönül aldım,
Piştim sandım, sana geldim,
Seni, yine sende buldum,
Çağlar boyu süren Yunus

Muharrem Kubat

Şiir 3

Bizim Yunus

Bizim Yunus, Derviş Yunus,
Merhametli, insan Yunus,
Canı canla özlettiren,
Sevgi dolu barış Yunus

Gönüllerde tahtlar kuran,
İnsanlara öğüt veren,
Kucak kucak sevgi deren.
Hoşgörülü pirdir Yunus.

Diyar diyar iller gezen,
Şeyhler ile sohbet eden,
İslamiyet ‘i sevdiren,
Sufi Yunus, birlik Yunus.

Eşitliği kardeşliği,
Kavimleri ve dilleri,
İnsanlığa tüm maleden,
Hak aşığı büyük Yunus.

Miskin sensin, derviş de sen,
Ölümsüzsün, ermiş de sen.
Gönle giren Hak aşığı,
Bilgin Yunus, Alim Yunus.

Evrenselsin, hem eşsizsin,
Aydınlıksın, bir güneşsin,
Var oldukça bu dünyamız,
İnsanlığa tek öndersin.

Bizim Yunus, Umman Yunus,
Barış, sevgi, sunan Yunus,
Senin gibi gerçek dostu.
Söyle nerde bulam Yunus.

Hiç ölmedin Yunus Emre,
Gönüllerde coşuyorsun.
Dilden dile yüreklerde,
Çağlar boyu yaşıyorsun.

Hoşgörü sende umman,
Sevgi ise katar katar.
Kardeşlik özünde yatar,
Ölmez Yunus, sonsuz Yunus.

Cemile Eren

Şiir 4

Yunus Gibi

Düşte gördüm ayan beyan,
Uyan, Koca Yunus uyan,
Senden gelen sesi duyan,
Sevem dedim, Yunus gibi

Her gönülde çiçek açmış,
Sevgi ile dolmuş taşmış,
Semalara elin açmış,
Erem dedim, Yunus gibi

Yüreğime ışık saçtın
Nice çileleri aştın
Aşkınla da doldun taştın,
Gidem dedim, Yunus gibi

Varlığında yok oldum ben,
Kendimi sende buldum ben,
Dolanıp sana geldim ben,
Görem dedim, Yunus gibi

Seslenirim sağa, sola,
Yolum Hak’kın yolu ola,
Güler yüze, tatlı dile,
Soram dedim, Yunus gibi.

Merhem oldun tüm derdime,
Pir ettim seni kendime,
Taht kurdun benim gönlüme,
Çilem dedim, Yunus gibi.

Sevgi hamurundan tenin,
Gönlündesin sevenlerin,
Dolmuyor ki senin yerin,
Bulum dedim, Yunus gibi

Dünya hayran oldu sana,
İnsanlık hep senden yana,
Dermansın her zaman cana,
Kulum dedim, Yunus gibi.

Cemile Eren

Categories: Edebiyat, Yunusemre

Yorum yaz

Mail adresi yazarsanız yayımlanmayacaktır.
Gerekli alan*