Nasrettin Hoca Şiiri

NASRETTİN HOCA

Sivrihisarlıdır Nasrettin Hoca
İmanı sağlamdır, bilgisi yüce
Hortu’dan yükselen sönmeyen ışık
Sekiz yüz senedir vardı her uca

İmamlık yaparak aldı o adı
Hak dağıtmak için yapıldı kadı
Haksızdan alıp da verdi haklıya
Gönülleri adaletle yıkadı

Bilim deryasında yelkeni açtı
Karanlık dünyaya aydınlık saçtı
İlim katmak için engin ilmine
Sivrihisar’dan da Konya’ya geçti

Nasrettin Hoca’dan yayıldı mizah
Mizahla gerçeği eyledi izah
Düşünen düşündü, aldı hisseyi
Ya haklıyım dedi, ya da eyvah

Hocanın sözleri sözlerin hası
Çekmedi sözünü, yoktu pervası
Nükteleriyle ders verdi cihana
Hemen her konuda çoktur fıkrası

Onun fıkraları birer mihenktir
Gönüllere düzen, ömre ahenktir
Anlayan herkese çok şey anlatır
Her biri koskoca kitaba denktir

Hakkı hak bilmişti, batılı batıl
Çalıştı Hak için, kalmadı atıl
Derin mana vardır her söylediğinde
İster gül sözüne, istersen katıl

Yabana atılmaz hiçbir dediği
Söz ile doldurdu her tür gediği
Parasız sipariş işine gelmez
Yalnız para veren çaldı düdüğü

Yoğurt çalmak idi maksadı güya
“Ya tutarsa” deyip yürüdü suya
Yoğurdu tuttu mu. bilinmez ama
Gönüllerde tuttu çaldığı maya

Hoca yola çıktı, nefsi peşince
Kaybetti dengeyi, eşek koşunca
Çevreye utangaç gözlerle bakıp
“inecektim zaten!” dedi düşünce

Bir davet verildi eşraf olana
Unutuldu Hoca, bozuldu fena
Yeni bir kürk bulup vardı davete
“Ye kürküm, ye!” dedi, “İtibar sana

Leyleği görünce şaştı bu işe
Sığmadı hayale, sığmadı düşe
Biraz bacaklardan, biraz gagadan
Keserek kısaltıp benzetti kuşa

Hazır cevaptı hep. lafa sıkışmaz
Ehli din olanla asla takışmaz
Kuran’a. Hadis’e bağlıydı her dem
Dine muhalif söz ona yakışmaz

Gün geldi ulaştı ilahi emir
Akşehir’de doldu verilen ömür
Örtmedi Hoca’yı o kara toprak
Nasıl ki güneşi örtmezse çamur

***

Şair: Halil Gürkan

Categories: Edebiyat