Eskişehir Şiiri

Eskişehir Şiiri

ESKİŞEHİR ŞİİRİ

Porsuk nehrinin geçtiği kadınlar

Hepsine yüzer kere rasladım en azdan

Hepsi de bir şarkı edinmiş kendine

Umutsuz sevdalara tutulmak onlarda

Bütünsüz uykulara yatmak onlarda

Verdimi adama her şeylerini verirler

Ben gördüm ne gördümse kadınlarda

Porsuk nehrinin geçtiği…

 

Hiç gün görmediler diyemem

Bu gökyüzünü inkar etmek olur olmak

Ama kimbilir kim çizdi çizgilerini

Ne varsa hüzün adına onların

Ne varsa yanılmak adına onların

Karanlıkta bir yanları örtük bir yanları üryan

Kocaman gözleriyle bu kadar dokunaklı

Kimler ürküttü acaba bu kadar kadını

 

Beş kuruşluk bir kasım akşamı

Güneş daha yeni batıyordu Köprübaşında

Birçokları evlerindeydi kocalarında

Birçoklarının nereye gittikleri bilinmiyordu

Baktım bir miktar şarkıyla uzaktan uzağa

Bütün şehirle bütün alınganlığımla beraber

Gücenik olduğu besbelliydi birinin

Biri durmuş suya bakıyordu.

 

Benim asıl bir Sıdıkam vardı bu Eskişehirde

Şimdi bıyıklı bir assubayın karısı

Sıdıka ah Sıdıkası cumartesi gecelerinin

Kafamı taştan taşa vuruyorum faydasız

Sen başkaydın senin kadınlığın senin arkadaşlığın

Ağzın boyuna biçimli boyuna gözlerin vardı

İstemem herkes duysun maceramızı

Allahtan korkarım.

* * *

CEMAL SÜREYYA

cemal-sureyya-siir

Categories: 26