Çelikbacak Nihat

Çelikbacak Nihat

Hakıkların tansiyonu tavan yaptıranlar arasında Nihat TUZCU gelmektedir. Nam-ı diğer ÇELİKBACAK. Âşıkların kısaltmasıyla ÇELİK, Buğdaycı İhsan amcanın oğludur. Bir gün Eskişehir’den Sivrihisar’a otobüsle dönerken bizim ekip yine otobüsün arka beşlide yerini alır. Çelik Nihat da otobüstedir, ama bunların görmedikleri bir koltuğa gizlenir. Bizimkilerin bir boş anlarını yakalayan Nihat, Hasan’a elle sarkar. Haydi… Başlar arabada bir kavga, küfürlerin biri bin para, her saniye başına 10 küfür düşecek şekildedir. Arabadaki yolcular ayıramaz. Kaptan İbrahim ŞİMŞEK (Çadır Şefi) arabayı sağa çeker, kavga arabada devam etmektedir. “İbo indir bizi bu şerefsizin olduğu arabaya binmeyiz onunla Sivrihisar’a gitmeyiz” derler ve Kanlıpınar’da inerler. İndikleri yerden Kaymaza kadar yürür, ertesi gün Eskişehir-Sivrihisar arası çalışan otobüslerden biri Kaymaz’dan alıp Sivrihisar’a getirir, bindiklerinde tek tek koltukları ararlar, amaçları Nihat varsa binmemektir. Bu olay üzerine İbo’yla tam üç ay konuşmaz ve arabasına binmezler.

* * *

DÜĞÜN SALONU VE GÜLME

Garaj’daki çay bahçesine Hakıklar gelince iş olsun diye “Mehmet, Kemal bak İsmail’le Çavuşun Hamdi size itfaiyeden bakıp gülüyor” derlerdi. Buna dayanamayan Âşıklar hurra. İtfaiyeye taş yağdırırlardı. İtfaiyenin camları abartı olmasın ama belki otuz sefer kırılmıştır. Bazen de hırslarını alamazlarsa Âşık Mehmet tarafından hedef şaşırtılır, “Karıların oynadığı yere de dayanın” derdi. Aşığın “Karıların oynadığı” yerden kastı bugünkü Belediye Düğün Salonudur.

* * *

BELEDİYE KAVRAMI

Hakıkların beyninde 2 (iki) Belediye kavramı vardır. Aşağı Belediye ve Yukarı Belediyedir.

Aşağı Belediye: Bu günkü İtfaiyenin ve belediye Kantarının olduğu Belediye Garajıdır.

Yukarı Belediye: Şimdiki Belediye Başkanlığının olduğu binadır. Aşık Mehmet buraya kendince “Karıların oynadığı yer” olarak ta isimlendirir. Camlar kırılacaksa burada bol miktarda olduğu için buradan başlamanın daha uygun olduğunu düşünür.

 * * *

Sivrihisar’ın Gülleri Hakıklar
Necmi GÜNAY – 2014
Categories: Hakıklar